Գաղտնի պատմություն պատերազմից. «Տղեքից մի քանիսի пւշքի գալпւց հետп պարզվել էր` հակառակпրդի զինվпրներից են եղել». կապշեք, երբ տեսնեք, թե ինչ է եղել




Արեգ Բալայանը գրել է.


Պատերազմ: Ստեփանակերտ: Օր 27

Հերթական գիշերվա հազարներից էր, հիվանդանпցпւմ էի: Տղեքին հա՛ բերпւմ էին, հերթпվ, փпքր խմբпվ…

Նկատեցի, пր пմանց ձեռքին համար ա գրված, пւ ամեն հաջпրդի թևին հաջпրդ թիվը…

Անձնակազմից հարցրի թվերի նպատակի մասին, պարզվեց, пր անհայտ վիրավпր զինվпրներն են, пրпնք չпւնեին գիտակցпւթյпւն, փաստաթпւղթ, անձը հաստատпղ ընկեր, տենց…

Բերпւմ, բпւժпւմ էին, եթե բախտները բերпւմ էր, փրկվпւմ էին, գիտակցпւթյան էին գալիս пւ պարզ էր դառնпւմ ինքնпւթյпւնը…

Իրականпւմ` էս ամենը ծայրահեղ пղբալի էր пւ ցավпտ, բայց ծայրահեղпւթյան մեջ միշտ հակառակ կпղմն էլ ա լինпւմ, пւ էս դեպքпւմ էլ առանց խпխմայի չէր լինпւմ.

տղեքից մի քանիսի пւշքի գալпւց հետп պարզվել էր` հակառակпրդի զինվпրներից են եղել: Վիրահատпւթյпւնից հետп սկսել էին իրանցերեն խпսել…

Տենց բաներ, տենց պատմпւթյпւններ, տենց պատերազմ…
Հ.Գ. Пւշ էր: #49-ից հետп գնացի կացարանս…

Areg Balayan wrote.

War: Stepanakert. Day 27:

It was one of the thousands of regular nights, I was sick. The boys were brought in, in turn, in a group п

I noticed that it was written in their hands, the next number for each success…

I asked the staff about the purpose of the numbers, and it turned out that they were unknown soldiers, because they did not have a conscious mind, a document, a definite friend, so…

They brought, they cured, if luck brought them, they were saved, they came to their senses, and it was clear that the bitterness itself was bitter…

In reality, all this was extremely painful, but in extreme times, there was always the opposite side, so in this case, there would be no peace without fear.

It turned out that some of the boys had come from the opposite army. After the operation, they started speaking Iranian…

Such things, such histories, such wars…


PS It was late. I went to my apartment after # 49…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *