Գերին կարող է լինել հերոս 3 դեպքում՝ երբ մինչև գերի ընկնելն …




Գերին կարող է լինել հերոս 3 դեպքում՝ երբ մինչև գերի ընկնելն է հերոսական ճանապարհ անցել, երբ գերության մեջ է հերոսաբար իրեն դրսևորել, գերությունից հետո է հերոսացել


Մի քանի օր առաջ մեր Aram Gevorgyanի մոտ էի մեկնաբանություն թողել ու էդ մեկնաբանությունը, կարծում եմ՝ ակտուալ ա նաև այսօր, որովհետև էլի էդ հիմար դիսկուրսը սկսվել ա:Գերի ընկնելը որևէ ժամանակ, որևէ պետությունում ու որևէ բանակում հերոսություն չի համարվել ու չէր կարող համարվել:Գերին կարող է լինել հերոս 3 դեպքում՝ երբ մինչև գերի ընկնելն է հերոսական ճանապարհ անցել, երբ գերության մեջ է հերոսաբար իրեն դրսևորել, գերությունից հետո է հերոսացել:Մնացած դեպքերում կարելի է քննարկել, թե որքանով էր անխուսափելի գերի ընկնելը (դիցուք՝ վիրավոր ու անգիտակից վիճակում գերևելը որևէ կերպ չի կարող կշտամբանքի արժանանալ) ու որքանով էր հանցավոր (դիցուք՝ զինված ես ու կարևոր դիրքում ես և հերիք չի դու ես հանձնվում՝ առանց պատշաճ դիմադրության, մի բան էլ կողքիդ ու թիկունքիդ ընկերներին ես հարվածի տակ դնում քո հանձնումով): Մնացածը լիրիկա ա ու ֆետիշիզմ:

A prisoner can be a hero in 3 cases: when he went through a heroic journey before being taken prisoner, when he heroically showed himself in captivity, he became a hero after captivity

A few days ago I left a comment with our Aram Gevorgyan and that comment, I think, is relevant today, because that stupid discourse has started again.
Captivity has never been and could not be considered heroism in any country, state or army.
A prisoner can be a hero in 3 cases: when he went through a heroic path before being taken prisoner, when he heroically showed himself in captivity, he became a hero after captivity.
In the other cases, it is possible to discuss the extent to which captivity was inevitable (say, capturing a wounded and unconscious person in some way can not be reprimanded) and how much it was criminal (say, armed and in a strong position, you do not surrender without proper resistance , something else you hit the friends next to you and your back with your surrender). The rest is lyricism and fetishism.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *