ՎԵՐՋ. Ալիևը ստորագրեց…




Lragir.am-ը գրում է.


Երեկ Բաքուն հերթական անգամ խախտել է հրադադարը, Շուշիի ուղղությամբ կրակելով հայկական դիրքերի վրա եւ ծանր վիրավորելով հայ զինծառայողի: Դա տեղի է ունեցել մոսկովյան եռակողմ հանդիպումից հետո, որտեղ պաշտոնապես քննարկվել են հաղորդակցությունների բացման հարցերը, սակայն, ըստ ռուսական աղբյուրների, քննարկումներ են եղել նաեւ հայ գերիների եւ այլ «չլուծված խնդիրների» վերաբերյալ:

Բաքուն փորձում է հասնել նրան, որ հայկական զորքը դուրս բերվի Արցախից, դրանով պայմանավորելով գերիների հարցը: Նա գերիներին ներկայացնում է որպես դիվերսանտ-ահաբեկիչներ իր այդ պահանջը «հիմնավորելու» համար: Մյուս կողմից, գոյություն ունի ռուս խաղաղապահների մանդատի հարցը, որը Բաքուն չի ստորագրել: Խաղաղապահները ներկայում Արցախում են Հայաստանի գրավոր ու Բաքվի «բանավոր» համաձայնությամբ, եւ նկատելի է, որ գերիների հարցն օգտագործվում է նաեւ այս համատեքստում:

Երեկվա կրակոցները թերեւս ազդանշան են, որ Բաքուն շարունակելու է գերեվարելու եւ հայ զինվորներին թիրախավորելու քաղաքականությունը, հայկական զորքի դուրսբերմանը հասնելու նպատակով: Բաքուն հերթական անգամ կոպիտ խախտեց եռակողմ հայտարարությունը, միեւնույն ժամանակ նրա այդ պահանջը հակասում է եռակողմ հայտարարության այն կետին, ըստ որի՝ զորքերը կանգնում են այնտեղ, որտեղ կանգնած էին ստորագրման պահին: Դա նշանակում է, որ Բաքուն ճանաչել է հայկական բանակի ներկայությունը Արցախում:

Եռակողմ հայտարարությունը չեղարկված չէ, նշանակում է այդ կետը շարունակում է գործել: Այլ հարց է, որ Մոսկվան ու Բաքուն շատ խնդիրներ կարգավորում են բանավոր ռեժիմում, եւ այս հարցում էլ բացառություն չէ: Եթե Հայաստանի կառավարությունը չի համաձայնել այս պահանջին եւ գերիների հարցն իր հերթին չի դարձրել հայ զինծառայողներին Արցախից հանելու պատրվակ, կարող է պահանջել եռակողմ հայտարարությամբ ամրագրված կետի կատարումը:

Միեւնույն ժամանակ, խնդիրը հանգում է 30-ամյա շրջանում իրար հաջորդող կառավարությունների երեսպաշտությանը, որոնք այդպես էլ իրավական ձեւակերպում չտվեցին Հայաստան-Արցախ ռազմաքաղաքական հարաբերություններին, եթե նույնիսկ չէին ցանկանում ճանաչել Արցախի անկախությունը: Ներկայիս 17-ի ձեւաչափում գտնվող ուժերը, մասնավորապես Դաշնակցությունը, այդպես էլ չպնդեց ռազմա-քաղաքական մեծ պայմանագրի ստորագրումը, որի նախաձեռնությունը նա ստանձնել էր Երեւանում ու Ստեփանակերտում քաղաքական եւ հասարակական ուժերի քննարկումներից հետո:

Իրավունքը մեծ ուժ է, եւ դա հատկապես նկատելի է ներկայում, երբ նույնիսկ հայկական կողմի քաղաքական չգոյության պայմաններում Մոսկվան ու Բաքվուն լուրջ խնդիրների առաջ են կանգնում օրինակ Արցախի կարգավիճակի հարցում: Եթե Հայաստանում գիտակցեին իրավունքի ուժը, նույնիսկ եռակողմ հայտարարությունը կշրջեին դրա շահառուների դեմ, կլուծեին կարգավիճակի ու Արցախում զինուժի իրավական կարգավիճակի հարցը: Այդ գիտակցության դեպքում Հայաստանում չէր լինի խամաճիկ կառավարություն, 17-ի բովանդակության ձեւաչափ եւ ռուս-թուրքական քարոզչության կաղապարներում խրված մեդիա:

Lragir.am writes. Yesterday, Baku once again violated the ceasefire, firing on Armenian positions in the direction of Shushi and seriously injuring an Armenian soldier. It happened after the trilateral meeting in Moscow, where the issues of opening communications were officially discussed, but, according to Russian sources, there were also discussions on the Armenian captives and other “unresolved issues.” Baku is trying to get the Armenian troops out of Artsakh, thus conditioning the issue of prisoners.

He presents the captives as saboteurs-terrorists to “substantiate” his demand. On the other hand, there is the issue of the mandate of Russian peacekeepers, which Baku did not sign. The peacekeepers are currently in Artsakh with the written consent of Armenia and Baku “orally”, and it is noticeable that the issue of prisoners is also used in this context. Yesterday’s shooting is probably a signal that Baku will continue its policy of capturing and targeting Armenian soldiers in order to achieve the withdrawal of Armenian troops. Baku once again grossly violated the tripartite statement, at the same time its demand c

ontradicts the point of the tripartite statement, according to which the troops are standing where they were at the moment of signing. This means that Baku has recognized the presence of the Armenian army in Artsakh. The tripartite statement has not been canceled, which means that this point continues to apply. It is another matter that Moscow and Baku resolve many issues orally, and this is no exception. If the Armenian government does not agree to this demand and the issue of captives in its turn does not beco

me an excuse to withdraw the Armenian servicemen from Artsakh, it can demand the fulfillment of the point fixed in the tripartite statement. At the same time, the problem lies in the hypocrisy of successive governments over the past 30 years, which did not give a legal formulation to Armenia-Artsakh military-political relations, even if they did not want to recognize Ar

tsakh’s independence. The forces in the current 17 format, particularly the ARF Dashnaktsutyun, did not insist on the signing of a major military-political agreement, which he initiated after discussions between political and social forces in Yerevan and Stepanakert. The law is a great force, and it is especially noticeable now, when even in the absence of the Armenian side, Moscow and Baku face serious problems, for example, the status of Artsakh. If they realized the force of law in Armenia, even a trilateral statement would be turned against its beneficiaries, they would solve the issue of status and the legal status of the ar

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *